به یاد دکتر محمد مصدق و دلاوری‌ها و رنج‌هایش؛ تنها تو مانده‌ای

محمّد مصدّق و دلاوری ها و رنجهایش تنها تو مانده ای

در این شبان تیرقبی با مداد در این گذار تنگِ پر از رهزنان تنها چراغ تست که می تابد بر راه رهروان می دانمت که بر چه هنجارسالیان در آن دُرشتناک گذرگاه پرهراس آن راه سنگلاخ نبرد و دلاوری رک

سرسخت وبی هراس روان بودی ۱ ۹ ۰

آری توبی گمان ار ۱

ُسطورةٌ ستیز 0

با کجروان و کج منشان بودی و

هرچند از تبارسران و توانگران» جان نجیب و طبع تباهی ستیز تو کردت هماره یار فرودستان درکارزار دائمی داد و مردمی ماندی تو در کنار فرودستان

103 اردشیر ز ۹ یان

محمّد مصدّق و دلاوری ها و رنجهایش

تنها تو مانده ای

هرجا که پای حرمت آزادی یا نام و اعتبار وطن بود در میان تنها تو مرد میدان بودی» بی اعتنا به مرگ بی اعتنا به حبس و غُل و زنجیر تنها تو یار ایران بودی» آن آخرین نبرد تو امّا بزرگ بود آن آخرین نبرد همانا شگفت بود»ء وقتی تو رستخیز رهایی را پیرانه سر به عزی چون پولاد دامن زدی به خطةٌ درد آزمون ما شرق بلا کشیده و رنجور همچنان در چنبر اسارت بود فرباد پرطنین توامّا در آن سکوت موج عنان گسستةٌ بیداری آوای دلگشای بشارت بودء ما بی گمان برای نخستین بار رفتار در تعادل با شرق و غرب را درمکتب بزرگ تو آموختیم بی شک ولی "نه شرق ونه غرب" تو

اردشیر لطفعلیان 23 اردشیر ز ۹ یان

محمّد مصدّق و دلاوری ها و رنجهایش

تنها تو مانده ای

آموزة تعصب بیمارگون نبود معنای کینه توزی در انزوا نداشت. تو با تمام جان می خواستی که ایران بربا باشد بربا و زیده عضوی از دنیا باشد. اکنون» دیردست رفته ای رنجور و زخمگین و دل آزرده سالهاست از جمع پر ملالت ما پر کشیده ای در زیر خاک سرد و سیه آرمیده ای» اما من ای بزرگ! حاشا که رفته ات بشمارم میراث فکر و گفته و کردارت سرسختی و شهامت سرشارت میراث خلق ماست میراث خلق ما چوگنجی گرانبها است. اکنون دمی زخاک برآور سر و ببین بُتهای رنگ رنگ ز زرد وسپید و سرخ گ ۹ یک یک زجایگاه خدایی در این شبان تیرةٌ بی با مداد افتاده اند وگم شده ازیاد روزگار در این گذار تنگ پر از رهزنان اما تو در بلندی تاریخ همچنان تنها چراغ تست که می تابد بر جای خود چو کوه سرافراز و استوار. بر راه رهروان.

اردشیر لطفعلیان 3 3 اردشیر ز لا یان