کشورهای غير متعهد

متن کامل اعلاميه جهانی حقوق بشر

Text Box: نامه دکتر ملکی به نمايندگان کشورهای غير متعهد عالیجنابان سران محترم شرکت کننده در اجلاس کشور های غیرمتعهد در تهران به شما که به عنوان میهمان پای به کشور مصیبت زده ایران نهاده اید، کشوری که این روزها در اندوه از دست دادن تعداد زیادی از هموطنان ما در زلزله شمال غرب کشور است، خوش آمد میگویم و از فرصت حضور آن عاليچنابان بهره گرفته مطالبی را با شما در میان میگذارم. یقینا مستحضر هستید که کشور باستانی ایران، فرهنگی غنی و باسابقه دارد و خدمات ارزنده ای به غنای فرهنگ بشری نموده است. بسیاری از پژوهشگران، ایران را پایه گذار حقوق بشر میدانند و خدمات کشور ما را به پیشرفت تمدن جهانی باور دارند. عالیجنابان، شما اکنون پای به سرزمینی نهاده اید که این روزها به علت بی کفایتی زمامداران، مردم در شرایط بسیار دردناکی بسر میبرند. از سویی گرفتار فقر و فساد هستند و از سوی دیگر سایه جنگی ویرانگر بر سر آنها افتاده است. در مدتی بیش از سی سال، حکومتگران دست به اعمال ضد بشری زده اند، از جمله کشتار ده ها هزار مرد و زن دگراندیش که جز آزادی و عدالت چیز دیگری را طلب نمیکردند. از نمونه های بارز آن کشتار چندین هزار زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷که دوره محکومیت خود را در زندان ها میگذراندند به دستور آقای خمینی بوده است. این گونه کشتارها در مجامع حقوق بین المللی به عنوان «جنایت علیه بشریت» شناخته میشود. نمونه دیگر کشتار مردم در تظاهرات مسالمت آمیز در اعتراض به تقلب در انتخابات سال ۱۳۸۸ به دستور مستقيم علی خامنه ای می باشد. جهت اطلاع شما عالیجنابان اجازه دهید که نویسنده این یادداشت خود را معرفی نماید. بنده محمد ملکی استاد بازنشسته دانشگاه و اولین رییس دانشگاه تهران پس از پیروزی انقلاب هستم که مختصری از آنچه در این نظام به سرش آمده را برای شما بازگو میکنم تا بهتر آگاه شوید حکومتی که به دعوت آن به ایران آمده اید چگونه حکومتی است و با مردمی که نخواستند زیر بار ظلم و بیداد این حکومت فاشیستی ـ مذهبی بروند چه رفتاری داشته و دارد. حدود یک سال پس از بسته شدن دانشگاه ها به بهانه انقلاب فرهنگی در سال ‍۱۳۵۹، نامه ای انتقادی در اعتراض به این تصمیم نوشتم که این نامه بهانه ای شد تا تیر ماه ۱۳۶۰به خانه من هجوم آورده و مرا دستگیر کنند. پنج سال در زندان های مختلف و بدنام در ایران از جمله اوین و قزل حصار زیر سخت ترین شکنجه ها قرار گرفتم که هنوز پس از سی سال آثار آن شکنجه بر روی بدنم باقی است. در اسفند ۱۳۷۹مجددا باتفاق جمعی از فعالان ملی ـ مذهبی از طرف سپاه پاسداران دستگیر و حدود ۶ ماه در زندان مخوف عشرت آباد درسلولی به درازای ۱۸۰سانتی متر و پهنای ۸۰ سانتی متر زندانی و بعد در یک دادگاه غیر قانونی محاکمه و به ۷سال زندان محکوم شدم. در سال ۱۳۸۸و پس از تظاهرات تاریخی مردم تهران در اعتراض به تقلب در انتخابات ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد، که اکنون دعوت کننده شما ميباشد، درحالیکه در بستر بیماری بودم مجددا دستگیر شده و ۱۹۱روز که ۹۰روز آن در سلول انفرادی بند ۲۰۹زندان اوین بود در شرایطی بسیار ناگوار زندانی شدم. عالیجنابان؛ لازم به یادآوری است بنده در آستانه ۸۰ سالگی و مبتلا به بیماری های گوناگون از جمله سرطان پروستات و نارسایی قلبی هستم و به علت وخامت وضع سلامتی بالاجبار من را به مرخصی فرستادند و در یک دادگاه فرمایشی و غیرقانونی محکوم به یک سال زندان شدم. این که در این زندان ها بر من به عنوان یکی از شاهدان زندان های جمهوری اسلامی چه گذشت و چگونه زیر انواع شکنجه ها قرار گرفتم داستانی است جداگانه که اگر امکانی فراهم شود جزییات آنرا شرح خواهم داد. عالیجنابان؛ حال که در وطن من هستید به نام یک ایرانی که از اعمال ضد انسانی این حکومت زجرها برده و دردها کشیده و شاهد رنجهای مردمش بوده از شما استدعا دارم که به زندانهای سیاسی ایران، که حکومت آنها را زندان های امنیتی نام نهاده، سربزنید و با وکلای دادگستری، دانشجویان، روزنامه نگاران، فعالان سیاسی و مدنی که در این زندانها در بدترین شرایط هستند ملاقات کنید تا بر شما معلوم گردد رفتار حکومتی که از شما دعوت به حضور در ایران نموده با دگراندیشان و منتقدانش چگونه است. لیست زندانیان سیاسی ایران را میتوانید از جناب آقای دکتر احمد شهید نماینده ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای ایران که هرگز اجازه حضور در ایران را نیافته و یا دیگر سازمان های حقوق بشر دریافت کنید. من تعدادی از این زندانیان را جهت اطلاع شما در اینجا نام میبرم: وکلای زندانی: نسرین ستوده، عبدالفتاح سلطانی، محمد سیف زاده روزنامه نگاران زندانی: احمد زیدآبادی، مسعود باستانی، مهسا امرآبادی، بهمن احمدی امویی، کیوان صمیمی، عیسی سحرخیز، سیامک قادری دانشجویان زندانی: مجید توکلی، شبنم مددزاده، بهاره هدایت، عماد بهاور، فرزاد مددزاده، مجید دری، ضیا نبوی، علی اکبر محمدزاده، حامد روحی نژاد، امید کوکبی، مهدی خدایی، سما نورانی، آرش صادقی، سیاوش حاتم، بابک داشاب فعالان سیاسی: مسعود پدرام، علیرضا رجایی، سعید مدنی، عبدالله مومنی، حشمت الله طبرزدی، خسرو دلیرثانی، محمد فرید طاهری، امیر خرم، فریبرز رییس دانا، حسن اسدی زیدآبادی، مصطفی تاجزاده، بهزاد نبوی، ابوالفضل قدیانی، علی معزی، مهدی محمودیان، آرش سقر، فیض الله عرب سرخی، محسن امین زاده، ابوالفضل عابدینی، محسن میردامادی، محمد امین هادوی، محمد کاظمینی بروجردی، ارژنگ داوودی، محمد رضایی فعالان سیاسی در حصر خانگی: مهدی کروبی، میرحسین موسوی، زهرا رهنورد فعالان مدنی: محبوبه کرمی، محمد صدیق کبودوند، رضا شهابی، افشین اسانلو، محمد داوری، مهدی خدایی و دهها زندانی سیاسی و عقیدتی دیگر با احترام و آرزوی موفقیت تهران ـ دکتر محمد ملکی ـ ۳شهریور ۱۳۹۱